ناگهان ... خیلی زود ... دیر میشود
این روزها در شرایطی استثنایی و در حالی که انتظار میرفت با احتمال زیادی دولت چهاردهم نیز با ریاست آقای رئیسی تشکیل گردد، با شهادت ایشان، در حال طی کردن فرایند دور دوم انتخابات ریاست جمهوری دولت چهاردهم و رقابت بین دو نامزد از دو طیف سیاسی متفاوت هستیم. در حالی که تصورش سخت بود به این زودیها تصویر و صدایی از اصلاح طلبان به چشم و گوش بیاید، ظریف شهر به شهر سفر میکند و درد دلها و امیدهایش را فریاد میکشد؛ پزشکیان در بهترین ساعات رسانه ملی از آنتن زنده تلویزیون و رادیو و ماهواره، درباره FATF و برجام و منفعت مبتنی بر شرایط و استخراج و فروش نفت سخن میگوید و فاضلی خشم فروخورده صدها استاد و دانشجوی خاموش شده را به میز مناظره میکوبد. این همان موقعیت حساس ساختاری است (Critical Point). همان نقطه حساس تغییر که این بار نه با انقلاب و جنگ و فجایع طبیعی و حمله خارجی، که با مصلحت پروردگار گشوده شده است. تغییر برای چه؟ برای عوض کردن مسیر حرکت. حرکت به کجا؟ در عینیترین مقصد، به سمت اهداف تعیین شده در سیاستهای کلی نظام. دقت بفرمایید: سیاستهای "کلّی" است. چیستیها را تعیین کرده ولی وارد جزئیات مربوط به چگونگیها نمیشود. چگونگی تحقق، در تعامل و چانهزنی بین قوای سهگانه و گروهها و نیروهای اجتماعی تعیین میشود. چطور و با چه منطقی میتوان تصور کرد رویکرد قوه مجریه به عنوان یکی از قوای سهگانه، در خصوص "چگونگیها" اهمیت ندارد؟ چطور میتوان تصور کرد ایجاد فرصت بروز و ظهور نگرش بخشی از جامعه به حیات اجتماعی که در حال حاضر فضا و امکان اثرگذاری ندارند، فاقد اهمیت است؟
روی سخنم با کسانی است که هنوز برای شرکت در انتخابات مردد هستند. دلخوری و ناامیدی کسانی که حتی وقتی مغزشان ضرورت حضور در انتخابات را میپذیرد، قلبشان سرشار از خشم و درد، روی برمیگرداند را درک میکنم ولی قلب نازنین شما چه خواهد کرد اگر عدم مشارکت شما در انتخابات، موجب بستهتر شدن فضای زندگی اجتماعی در داخل و تعاملات با خارج شود؟ چه خواهد کرد اگر نتیجه عدم مشارکت شما، باتومهایی باشد که با روی کار آمدن یک دولت بنیادگرا، بیش از پیش بر روح و جان زنان و خواهران و دختران این سرزمین فرود خواهد آمد؟ و ... .
اگر با شرکت در انتخابات جمعه 15 تیر ماه سال 1403، از فرصت ساختاری پیش آمده برای بازگرداندن بخشی از نیروهای اجتماعی و سیاسی حذف شده به ساختار قدرت استفاده نکنیم، با توجه به یکدستی ایجاد شده در حاکمیت، به تضعیف روزافزون گروههای اجتماعی و سرکوب تنوع زیست اجتماعی و تقویت تعاملات بین المللی تنش زا و فرو غلتیدن ایران به قعر درّه زوال تمدنی یاری رساندهایم. در عصر ارتباطات و اطلاعات و در روزگاری که شبکههای اجتماعی رنگارنگ، در حال بمباران دادهها و در حال حذف مفهوم خلوت و آرامش از زندگی بشر هستند، نمیتوانید بگویید نمیدانستم. اگر از فرصت انتخابی که پیش آمده استفاده نکردید، هم خودتان با پیامدهای آن مواجه خواهید شد و هم مدیون نسلهایی خواهید بود که معلوم نیست قهر بی فایده امروز شما چه بر سر آینده آنان بیاورد. بیایید و روز جمعه رای دهید. ناگهان ... خیلی زود ... دیر میشود.
روز جمعه 15 تیرماه 1403: پزشکیان