یادداشت حاضر، نوشته خانم دکتر زهرا کریمی استاد اقتصاد دانشگاه مازندران درباره مطلب "اختلال معرفتی: شاکله گریزی (1)" است. با توجه به صراحت و فصاحت قلم استاد کریمی و به عنوان نشانه ای از وسعت مسئله ی مورد بحث، این یادداشت پس از کسب اجازه از ایشان در سقایسه منتشر می شود.

خانم محمودیان عزیز

از خواندن مطلب ارزشمند شما لذت بردم. 
 
همان گونه که اطلاع دارید در اقتصاد نهادگرا مفهومی تحت عنوان "وابستگی به مسیر طی شده"  وجود دارد. به این معنی که روندی که در طول تاریخ شکل می گیرد چون برای افراد منافعی ایجاد می کند کم کم نیروی ماند (اینرسی ) ایجاد میکند به نحوی که حتی اگر اثبات شود که روش دیگری کارآمدتر است، گرایشی به ترک روش " الف"  به وجود نمی آید. 
 
حال در جامعه ی دانشگاهی نیز روشی فراگرفته شده و گروهی با بهره گیری از این روش مقام و منزلتی یافته اند و بر دیگران ارجحیت پیدا کرده اند. این گروه برای روش الف در عمل تقدس هم ایجاد می کنند و کسانی که به این روش باور ندارند یا علاقمندند روش های دیگر، فرضیات دیگر و سئوالات دیگری را پاسخ گویند به بهانه های مختلف یا به حاشیه می رانند یا اگر بتوانند به عنوان نوشته های غیرعلمی مردود اعلام می کنند.
 
تولید انبوه و به قولی پژوهش های سری دوزی شده ناشی از غلبه ی این روش در رشته های مختلف دانشگاهی شده است و عزمی هم برای تغییر این شیوه ی "سودآور" شکل نمی گیرد. هر چند که این شیوه فساد گسترده ای را در تولید مقالات و پایان نامه ها و رساله های بی ارزش و کم ارزش ایجاد نموده است.
 
همان گونه که اشاره کرده اید بخش بزرگی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی نیز به تداوم همین شیوه ی کمابیش کم دردسر و بدون ریسک علاقمندند و می توانند پژوهش های مورد نظر را حتی با قیمت هایی نه چندان بالا خریداری کنند.
 
امیدوارم دانشجویان و استادان علاقمند راهکاری را برای رهایی از این بن بست پیدا کنند.
 
موفق و سربلند باشید 
زهرا کریمی